 |
|
| |
Zoo, weer even tijd voor een berichtje uit Huize Verweij.
We hebben het druk, maar das niet zo gek met 3 kinderen. En het is ook nog eens vakantie, maar liefs 2 weken. Wie heeft dat verzonnen?? Oke, als de kinderen wat ouder zijn is het misschien erg lekker en kunnen ze lekker hun eigen gang gaan. Maar voor ons op dit moment komt het eigenlijk niet uit. Rogier die scharrelt lekker hier rond, die vind het volgens mij wel lekker dat het vakantie is. Alleen voor Jasper is het heel anders. Zijn vaste ritme is er niet meer, en dat is heel erg te merken aan zijn gedrag. Het is net zo een slakje wat omhoog kruipt in een waterput. Elke dag kruipt ie 3 meter en elke nacht zakt ie weer 2 naar beneden. En zo is het ook met Jasper. We zijn, zoals iedereen met zijn of haar kinderen, je kind iets aan het leren. Bij Jasper gaat dat stapje voor stapje met heel veel geduld. Maar met de vakantie lijkt het alsof het het geleerde weer volledig laat vallen en weer een ontwikkelingssprong achteruit gaat. En dat is pittig voor ons, maar ook voor hem. En die goedzak van een Rogier die volgt Jasper de hele dag en doe precies wat Jasper wilt. Pakken ze allebei een stoel om bij de tafel te zitten, controleerd Jasper of hij wel de hoogste stoel heeft. Verschilt 1 cm. Of Jasper MOET als eerste de deur open doen, of Jasper MOET bepalen waar Rogier mee speelt, of... nou ja, er zijn heel veel voorbeelden te noemen. Maar het maakt het voor Jasper niet makkelijk zo een vakantie. Het gaat namelijk niet allemaal zoals hij wilt, helaas.
We hebben hem aangemeld voor het audiologisch centrum om aanraden van de MEE. Met gebaren komen dingen wel bij hem binnen en hij gebruikt ze zelf ook. Daar gaan ze met hem bezig en gaan ze hem bekijken. Zo kunnen wij een advies krijgen hoe wij het beste met hem kunnen communiceren en ook heel belangrijk waarom onze woorden niet bij hem binnen komen. Verder krijgen wij begeleiding..... en das zeker geen overbodige luxe.. Maar ik MOET vasthouden dat we alles uit liefde doen, en niet omdat we Jasper lastig vinden. Het doet mij zo een pijn als ik zie hoe moeilijk hij het heeft, wat dat heeft ie....
En ik ben sinds vandaag voor een aantal dagen aan het kolven. Het voeden deed me zo verschrikkelijk veel pijn, zweet op mijn rug. Heb namelijk een griepje onder de leden en zo krijgt de spruw weer de kans om te groeien. En dat merkte ik meteen aan Karlijn. Te onrustig drinken, heel vaak loslaten dus veel lucht in haar darmen. Onrustig werd ze daarvan. Veel wakker, en onrustig. Nu heb ik vandaag 3 flesvoedingen gegeven en mijn melk afgekolt als voorraad voor morgen. Met de kolf krijg ik er lang niet zo veel uit dan wanneer zij drinkt aan de borst. Dus morgen krijgt ze mijn melk via de fles en blijf ik kolven, net zolang dat die stomme spruw helemaal weg is. r
Ennnn....de bruiloft komt nu wel ernstig dichtbij...oehhh
|
drommels drommels
kids enzo
|
02 Mei 2010 | 21:33:25
En ja hoor, we hebben wel spruw. Vorig week op het CB vroeg ik nog aan de arts of zij wist waarom Karlijn zo onrustig aan het drinken was, veel huilde, groene luiers, etc. Ze had geen puntjes in haar mond, dus geen spruw. Na 2!! weken aanklooien nogmaals CB gebeld en uiteindelijk gesproken met een lactatiedeskundige. Bij BVkindjes is spruw niet altijd te zien, maar toch op de tong van Karlijn was het te zien. Toch spruw...
Meteen de HA gebeld voor medicatie voor haar en voor mij. Alles in huis ontsmet wat met melk in aanraking is geweest en alle was van de afgelopen 6 weken opnieuw gewassen. Ik was namelijk bijna nooit op 60 graden, dus de schimmels kunnen overleven na een wasbeurt. Man oh man...
Inmiddels gaat het met de spruw wat beter. De medicatie moeten we niet ineens in haar mondje doen, want dan spuugt ze het net zo hard weer uit. Mijn tepels zijn aan het vervellen, heb steken in mijn borst en ook Karlijn haar billen zitten onder de pukkeltjes. Nu maar hopen dat we het hoogtepunt hebben gehad en het nu beter gaat.
Maar ja, ze is snot en snotverkouden en volgens mij ook iets koortsig. Zo zielig, ze krijgt gewoon geen adem. Tja, dan zit je weer in dat irritante cirkeltje, Geen lucht om te drinken, wel honger dus onrustig aan de borst, te veel ineens binnen en dan overgeven. Man oh man, meisje..... wordt maar snel beter!
Heb vandaag weer een flesje voeding gegeven, Nutrilon. Maar dat moeten we echt niet doen, gebalde vuisten en het uitschreeuwen. Er zit niets anders op dan maar extra te gaan kolven om mijn productie op gang te houden. Want door dit soort dagen loopt het snel achteruit....
Gewoon, even heel snel...wat fotootjes van vandaag en gisteren...
Het is de geboortedag van mijn moeder. Belangrijk voor mij om daar bij stil te staan. Haar graf was behoorlijk verzakt en moest verfrist worden. Vieze nagels...
Gewoon, een leuke foto
En HOERAAAAAA, bijna alle uitnodigingen voor onze bruilft zijn verstuurd. Morgen nog een paar adressen schrijven en KLAAR!!
zonnetje schijnt!
kids enzo
|
23 April 2010 | 14:49:30
Oke, weer tijd voor een logje. Schiet er wel even bij in, heel veel te doen hier in huis. Kinderen zijn nu even naar de speeltuin, Karlijn slaapt *voor hoelang nog* en mama neemt even rust.
Het was een heftig weekje wb Karlijn. Ze zat niet lekker in haar velletje. Huilen, en das ongewoon, 20 keer loslaten aan de borst, onrustig, gebalde vuisten en groene luiers. Misschien dat ik iets verkeerds heb gegeten waar ze niet tegen kan, of een nawerking van de antibioticakuur die ik heb gehad. Zijn veel mogelijkheden, alleen hoop ik maar dat ze snel haar draai weer weet te vinden. De nachten gaan gelukkig goed, maar overdag heb ik mijn handen letterlijk vol aan haar. Nou ja, het is even niet anders. Vandaar mama nu even rustig zitten op de bank.
Maar vandaag is ze 1 maand bij ons, ongelofelijk. Ik had het er vanmorgen nog met Mijke over. In de zwangerschap is een maand zo ontzettend lang, maar deze is omgevlogen. Heerlijk meisje in ons midden. Even 2 fotootjes van haar met haar nieuwe pakje aan gekregen van mijn tante Boukje
En nog 1 zoals ze vaak ligt te slapen naast me
We zijn gisteren met haar voor de eerste keer naar het CB geweest. Ze was goed gegroeid, inmiddels bijna 4700 gram en 56 cm. Prima!
Net zijn we naar de huisarts geweest voor Rogier. Ik met 3 kinderen een heel eind lopen. We, nou ja....Rogier, hebben het gered!! Was een pittig eindje voor hem, terugweg ging iets sneller. We hebben een doorverwijzing naar de KNO-arts. Dan zijn eindelijk die snottebellen verleden tijd. Nadat hij met 8 weken het RSvirus heeft gehad, is hij altijd verkouden. En niet een beetje, maar echte groene bellen. Ik heb altijd zoiets gehad van, hij heeft er geen last van, dus doen we er ook niets aan. Maar de laatste tijd merk je dat het hem belemmerd. Ook is hij aan het snurken en snel buiten adem. Tja, en dan zit er maar 1 ding op.... zijn neusamandelen laten knippen. Dan zijn deze dingen straks verleden tijd:
En de grote dag komt alsmaar dichterbij. We zijn heel veel dingen aan het regelen... maar ik heb mijn jurk!! Ja ja, en wat voor 1.... Het was eigenlijk de bedoeling dat ik samen met Cilia de jurk zou uitzoeken, maar helaas is dat niet gelukt. Nienke is meegeweest en heeft hem goedgekeurd. Spannend!!
Nienke is zwanger van haar tweede wonder, maar ze was alvast even aan het proefdraaien:
En natuurlijk nog even een foto van onze grote zoon, die een 3d brilletje wel geschikt vond als zonnebril
Een makkie!
kids enzo
|
17 April 2010 | 12:26:52
Wat dat is het! Het loopt hier thuis zo ontzettend gesmeerd, alsof het altijd zo is geweest.
Vantevoren had ik drukke tijden verwacht, mannetjes die niet te handelen waren door de veranderingen, gebroken dramanachten... Maar niets van dit alles.
Natuurlijk is het druk en ben ik echt letterlijk 24 uur per dag bezig met de kinderen het het huishouden. Nou ja...huishouden.... uhum... Maar wat een rust hebben we eigenlijk in huis.
De jongens zitten lekker in hun vel en spelen als nooit tevoren. Ze gaan zelfs regelmatig naar Jasper zijn kamer om daar lekker te spelen. Ook gaan ze naar buiten en daar vermaken ze zich ook prima. Slapen gaat prima, alleen is Rogier wat te vroeg wakker. Maar das bijzaak. Ruzie hebben ze wel eens, en helaas is dan vaak Rogier de pineut. Maar die goedzak gaat dan gewoon weer verder. En Jasper...ja, das Jasper..
Hij maakt een ontwikkelinssprong door, en das te merken.
En Karlijn heeft gewoon een ritme ontwikkeld. Ze heeft zo'n 3 slaapjes per dag van minimaal 2 uren. Ze meldt zich keurig om de 2,5 of 3 uren overdag. Ze huilt dan niet eens, maar tuit haar mondje of sabbelt op haar vingers. En vaak drinkt ze dan 1 borst in 1 teug leeg en is dan helemaal voldaan. Ik bied niet eens de andere borst aan. Tussen de voedingen door is ze wel wakker, hooguit een uurtje. En dan begint ze sjaggie te worden. Dat is zoooo aan haar te zien en wil ze slapen. Dan valt ze wel eens op de arm in slaap, of heerlijk op haar eigen plekje. Prima te doen.
's Avonds is ze vaak tussen 5 en 9 wakker. Gewoon echt wakker. Soms wat last van krampjes maar verder erg tevreden. Ze ligt lekker om zich heen te kijken en wat te keuvelen.
Sinds een aantal dagen begint ze al te lachen...en dan straalt ze met heel haar gezicht.
De nachten zijn prima vol te houden. Sander geeft haar de laatste fles rond 23.00 uur en ik kolf dan mijn voeding af. En dan komt ze tussen 04.00 en 05.30 weer. En dan slaapt ze ook meteen weer in. WAT EEN GENOT!! En wat een verschil met de mannen toen ze baby waren.
Ach, wij groeien er natuurlijk ook in en krijgen telkens meer vertrouwen.
Maar door dit alles kunnen we gewoon genieten....en das niet zo moeilijk.
We zijn wezen winkelen in Amersfoort, Karlijn sliep overal doorheen. In het cafe even gevoed en weer verder
En Jasper en Rogier hebben allebei een shirtje uitgekozen. En Rogier doet alles na, zelfs hoe Jasper zijn tas vasthoud
Rogier had de helm van Jasper op...achterstevoren.... gewoon... de hele middag
De weken vliegen voorbij met 3 van die kinderen hier in huis. Karlijn is alweer ruim 3 weken jong, het is toch wat. En wat genieten we van elkaar!
Het is nog wel even zoeken naar ons ritme, maar dat zal vanzelf wel komen. Het is best een gevlieg en gepuzzel met 2 pszalen, maar tot nu toe gaat het wel redelijk. Alleen Karlijn wordt er wel onrustig van dat gesleep in de maxicosi. Auto in, rijden, auto uit, op de wandelwagen, in de auto rijden, auto uit, op de wandelwagen, auto in en weer naar huis. Ze komt dan niet echt aan haar rust, maar ja.... het is even niet anders.
Vandaag is ze verkouden geworden. Goh, dan gaat alles weer door je heen toen Rogier werd opgenomen met het RS-virus. Wat was dat toen heftig. Gelukkig weten we nu het bestaan van neusspray en luuf af, zo kunnen we haar wat lucht geven. En hopelijk dan ook wat beter drinken.
Even een te schattige foto van ons meisje in een te schattig jurkje
En een grote hoeraaa voor Rogier. Op de 1 op andere dag is ie van de speen af. Het jongetje wat hem dag en nacht in had en overstuur raakte als hij hem niet mocht. En nu... Hij vraagt er heel af en toe om, maar is ook wel snel af te leiden. En inslapen gaat prima, nu het doorslapen weer even aanleren. Maar wat ben ik trots. Ik had verwacht dat het een groot drama zou worden, maar niet dus. Perfect zo!
Als ik aan het voeden ben, mogen de jongens altijd even voor de buis. Mijn uitzicht dan. Allebei met een favoknuffel op schoot
En deze foto is gewoon te mooi
En deze is genomen met ons regeldagje....meisje hele dag dicht bij me...
te kwaad
kids enzo
|
09 April 2010 | 14:32:03
Eigenlijk de hele zwangerschap en ook nu Karlijn er is gaat het wel redelijk met me wb het missen van mijn moeder. Maar gisteravond, tijdens het voeden, was ik Over mijn lijk aan het kijken. Stom natuurlijk, want het voeden is een moment van Karlijn en mij samen. Maar ja...
Maar man oh man, dan ligt je eigen dochter aan je borst en later op je borst te slapen en dan komen ineens de tranen. De tranen van geluk, maar ook de tranen van het intense gemis van mijn eigen moeder.
Die had allang ons hier bijgestaan om het huishouden te regelen, of met een regeldagje lekker de jongens op te vangen, of ons gewoon even te ontlasten. Natuurlijk zijn de kinderen geen last, maar ze zijn er natuurlijk altijd 100%. En zo na de bevalling, in een vies huis....want dat lukt me helaas nog niet, voelde ik me wel heel erg verdrietig.
We zullen het wel redden, het komt ook wel goed.
Maar het gemis zal blijven... en hoe!!
Dit jaar al 3 jaar niet meer bij ons....
Dat regelen wij even..
kids enzo
|
09 April 2010 | 14:24:17
Ik regel
Jij regelt
Karlijn regelt alles zelf...
Jaaaaa, we hebben een regelnacht en dag. Poeh, MAN!! Das heftig... Vooral voor haar, want ze is helemaal stuk. Nu slaapt ze gelukkig al even, dus misschien heeft ze de rust gevonden.
Maar het begon gisteravond, ging de hele nacht door en ook vanmorgen. Elk uur willen drinken en ontroostbaar zijn. Heel even een kwartiertje slapen om vervolgens tranen met tuiten te halen omdat ze zooo graag wil drinken.
Ik vind het allemaal prima. De kinderen breken hier wel de tent af, maar das een zorg voor later.
Kun je nagaan dat ik met Jasper zoooo bang was voor een regeldag en dat het me onzeker maakte of ik wel genoeg melk had.
En nu...... geniet ik er alleen maar van.
edit: 10 minuten later....ze ligt weer aan mijn borst....arme tepels 
16 dagen
kids enzo
|
08 April 2010 | 21:09:04
Alweer 16 dagen is ze in ons leven, Karlijntje.
En eerlijk waar, het voelt alsof ze hier al heel lang is. We leren haar telkens beter kennen, elk huiltje, elk zuchtje en elk buitje. Want die heeft ze zeker.
De nachten gaan super. Vaak 1 keer per nacht heeft ze honger, maar na de voeding gaat ze meteen verder slapen. Ik moet haar wel een tijdje rechtop houden, want ze heeft nogal last van maagzuur of melk wat nog moet zakken. Leg ik haar te snel weg, dan slaapt ze heel onrustig en moet ze veel kokhalzen. 's Morgens rond half 8 komt ze weer voor een volgende voeding.
Heel wat anders als bij de jongens. Die wilden de hele dag door, om de 3 uren drinken. Vooral Rogier was daar een ster in. Maar dat is nu nog steeds te zien 
Karlijn heeft vandaag, tenminste de laatste paar uurtjes het even niet naar haar zin. Veel aan de borst en onrustig slapen. Ik maak haar over een uurtje maar even wakker, of als ze zelf wakker wordt, om even lekker in bad te gaan. Wie weet wordt ze daar wel lekker rustig van. Je zit het gewoon aan haar oogjes dat ze heel moe is. Is eigenlijk wel knus, ik heb haar op haar buik naast me neer gelegd op de bank. Kan ik lekker naar haar kijken...
Met de jongens op de nieuwe psz gaat het erg goed. Rpgier moest wel een paar keer wennen, huilen als ik weg ging. Maar vandaag was er niets aan het handje. Alleen dat heen en weer lopen...MAN!! Ik heb beide jongens letterlijk op sleeptouw. En dat duurt lang.. Het is maar 5 minuten lopen, maar we doen er 15 minuten over. Op zich ook niet erg lang, maar wel als je ze mee moet sleuren. Eenmaal thuis viel Rogier natuurlijk meteen in slaap, heb hem even 20 minuutjes laten slapen en hem toen maar wakker gemaakt. Tja, want anders wil ie vanavond natuurlijk niet slapen.
Maar die Rogier..... wat een dondersteen. Van wie zou hij dat nou hebben. Regelmatig lig ik in een deuk. Alles wat ie ook doet, hij doet het met 200%. En dat uitdagen, dat kennen we niet van Jasper. Maar Rogier die lacht je gewoon uit en rent weg. Heel grappig, maar natuurlijk ook vermoeiend. Zo MOET elke deur van hem dicht. Als ik zeg dat ie hem wel open mag laten, dan slaat ie keihard de deur dicht en rent lachend weg. En dat wel 20 keer per dag. EN zo zijn er veel dingen op te noemen..hahahaha. Ik zal morgen even een filmpje van hem maken, dan kunnen jullie het allemaal zien hoe hij geniet van zijn leven.
Hier nog even een foto van Karlijn die vreselijk aan het genieten is.... en mama ook!
En hier voor het eerst een jurkje aan 
Zooo, de kraamweek zit er weer op en we hebben ons huis weer helemaal voor onszelf. Heerlijk natuurlijk, ons eigen ritme en bezigheden. Wel zwaar, want de kinderen moeten wel gewoon naar school gebracht en opgehaald. De man met de hamer was de eerste dan dan ook meteen aanwezig. Maar vandaag ging het alweer een stukje beter.
Vandaag zijn beide mannen voor het eerste begonnen op hun nieuwe school. Eerst vanmorgen Jasper. Sander is met hem meegegaan. En wat is het goed gegaan, en wat is het een heerlijke school. Jasper ging meteen spelen en had het prima naar zijn zin. Komende dinsdag mag hij weer.
Rogier had alleen niet zo een zin. Maar das niet gek als je de vorige avond tot 21.45 heb lopen spoken op de overloop en om 6.30 alweer wakker bent... Dus huilend achter gelaten, maar na een half uurtje is hij toch gewoon lekker gaan spelen en met een stralende glimlach heb ik hem meegenomen naar huis. Tja, en dan niet gek dat ie K.O. in slaap viel op de bank
Ik heb hem een uurtje laten slapen. En kreeg een sjaggie Rogier er voor terug. Hij, de dondersteen van alle donderstenen, is tot 8 uur vanavond weer aan het spoken geweest. En met een grote glimlach op zijn gezicht, maar zijn ogen tollen in de kassen. Kapot is ie, maar hij vind alles veel te gezellig om toe te geven aan de slaap.
Het kraambed is inmiddels uit de huiskamer, morgen zet ik de box neer. Wel fijn als ik even Karlijn moet neerleggen, en dan kan het fijn in de box. Ben benieuwd wat de mannen daar van vinden.
Hier even wat foto's:
Einde van de dag, mannen en Karlijn op een rijtje.... wat een rijkdom!
En natuurlijk ook een foto van Rogier met Karlijn. Hij was heel lief haar hoofdje aan het aaien, maar kreeg door dat ik een foto aan het maken was...
De mannen reageren erg leuk en lief op Karlijn. Ook als ik aan het voeden ben gaat het prima, net alsof ze er altijd al is. Ze gaan gewoon lekker spelen of komen tegen ons aan hangen.
Karlijn begint telkens beter aan de borst te drinken, ook voor een langere tijd. Wel verslikt ze zich vaak, waar ze dan van gaat boeren, gaat hikken en kramp krijgt. Tja, erg vervelend voor haar, maar we moeten er toch doorheen. Zoogcompressen zijn hier niet aan te slepen, doe het maar gewoon met hydrofiele.
Ze kan ook al heerlijk helder uit haar oogjes kijken en aankijken met haar kraaloogjes.
We vinden haar erg makkelijk en ze is zeer tevreden. Ze heeft eigenlijk altijd haar handen helemaal open, wat een teken is dat ze ontspannen is. Huilen doet ze eigenlijk bijna niet, maar ALS ze huilt...tja.... HAHAAHHAHAHA
Oooohhh...ze wordt wakker, dan nog maar even een foto van haar om af te sluiten
|
|
|
|
|
